De heilige Catharina van Siena (1347-1380) wordt omringd door een krans van bloemen. Ze is afgebeeld in het habijt van de orde van de heilige Dominicus. Op haar hoofd draagt ze een doornenkroon. Ze houdt een kruis vast en een lelietak die naar haar zuiverheid verwijst. Stigmata zijn zichtbaar op haar handen.

Devotie

Catharina wordt in 1347 geboren in Siena. Vanaf haar zevende jaar stelt ze haar leven in het teken van het lijden van Christus. Ze zamelt voedsel en kleding in voor armen, bezoekt gevangenen en verpleegt zieken. Op latere leeftijd bemoeit ze zich met de politiek. Als mystica heeft ze zoveel gezag dat ze paus Gregorius XI, die in Avignon verblijft, ervan overtuigt dat hij met zijn hofhouding moet terugkeren naar Rome.

Stigmata

Stigmata (Gr. mv.  brandmerken of tekenen) zijn rode plekken of wonden op het lichaam van een gelovige. Ze verschijnen op de handen, de voeten en in de zij. Dat zijn de plaatsen waar tijdens de kruisiging de wonden op het lichaam van Christus zijn aangebracht. Door middel van de stigmata ervaart de gelovige de fysieke en geestelijke pijn van het lijden van Christus. Het dragen van een doornenkroon heeft dezelfde functie. De pijn en vernedering van Christus worden vaak intens beleefd door de gelovige.

Heilige

Catharina wordt in 1461 door paus Pius II heilig verklaard. Haar belangrijkste werk is de Dialoog van de goddelijke voorzienigheid uit 1378. Daarin schrijft zij in beeldende taal over het mededogen van Christus met de wereld, Gods voorzienigheid en het zoeken naar waarheid. Met kerkleiders en met gewone mannen en vrouwen correspondeert zij in ruim 380 brieven. Al op 33-jarige leeftijd sterft ze in Rome.